De Ondersteen

Toegewijd coach en trainer sinds 2007

De vreugde van minder?

Vanaf dat we geboren worden willen we groeien. Letterlijk en figuurlijk. Volgens de pyramide van Maslow is persoonlijke groei de allerhoogste laag in de pyramide.

Toch is er ook iets geks aan de hand met groei. Oneindige groei op een eindige planeet was al irrationeel en nu blijken in de praktijk ook steeds vaker de grenzen en nadelen. En wie steeds naar persoonlijke groei streeft, zal maar moeilijk tevredenheid kunnen ervaren over hoe goed het nu is.

In tegenstelling tot wat veel reclames ons willen doen geloven en in tegenstelling tot de natuurlijke neiging tot groei, schuilt er dus ook juist vreugde in het tegenovergestelde van groei. De vreugde van stilstand, of zelfs van minder. Fun voor jezelf, goed voor de leefomgeving : ) Hoe dan?

Allereerst heeft elke goed verhaal vaak tegenslagen die overkomen moeten worden. Dankzij de dalen, krijgen de pieken hun vorm. Onszelf overwinnen geeft dat heerlijke gevoel van groei. Maar wat valt er nog te vieren, als je 24/7 alles zou kunnen hebben dat je hartje begeert? Buiten jezelf lijkt het weelderig, in jezelf kan het voelen als kaalslag. Door jezelf met hetzelfde, of met minder, te laten leven komt de zelfoverwinning weer in beeld. En de verboden vrucht is natuurlijk extra lekker. Voorbeelden van de vreugde van minder:

  • Wie alleen aardbeien eet als ze in het seizoen zijn, kan de smaak extra waarderen. Dankbaarheid en aandacht vergroot vanzelf.
  • Wie zichzelf aanzet om zoveel mogelijk met de fiets te doen, kan de autorit als het regent extra waarderen. En trots zijn op alle sportieve prestaties normaal gesproken.

Uiteindelijk zijn we ook ‘gebouwd’ op pieken en dalen. We houden lang ons gewicht vast voor als er even minder te eten is en we willen eten zodra we het zien. Zo ‘gebouwd’ zijn werkt slecht in overvloed en maakt overgewicht dan ook een van de meest voorkomende kwalen in deze tijd, met soms nadelige psychologische effecten. Veel spirituele tradities kennen niet voor niets het ‘vasten’ als ritueel om innerlijke wijsheid te vergaren. De vreugde van minder gaat ook over de bewustwording die ontstaat als er minder ‘van buiten naar binnen gaat’. Zelf volg ik al 10 jaar elk jaar een stilteretraite om die reden: als alles om je heen minder wordt, wordt het veel makkelijker om innerlijke helderheid en kracht op te laten komen.

Het is dus niet zwart-wit: we houden van groei en zullen vaak genieten van meer en van overvloed. Maar de paradox schuilt erin dat juist door minder, ook de vreugde van genoeg kan ontstaan. Wat een innerlijke rust en welzijn voor onze leefomgeving geeft dat!

Contact met mij | Aanmelden voor een activiteit | Ontvang vanzelf de nieuwe blogposts